Tradycja “Apteki pod Lwem ” sięga roku 1892, kiedy to dr Leonard Tonn zakupił od Caesara Wierzbickiego grunt z budynkiem parterowym, mieszczącym sklep przy ulicy Lindenstrasse 10, później Berlinstrasse, a obecnie Grunwaldzkiej 37. W tym miejscu dr Leonard Tonn wystawił dwupiętrowy, okazały budynek przeznaczony na aptekę i sklep drogeryjny.

Założyciel i właściciel apteki nadał jej nazwę "Lowen Apotheke". Umieścił także nad jej wejściem godło w postaci lwa. Później taki sam symbol umieszczono na glorietce w formie chorągiewki wskazującej kierunek wiatru. Na uwagę zasługuje także fakt, że godło apteki jest obecnie jednym z niewielu dotychczas zachowanych i zostało zaliczone w 1974 roku do zabytków kultury faramaceutycznej w Polsce. 15 października 1924 roku apteka została odkupiona od dr Tonna przez braci Piotra i Henryka Umbreitów, którzy prowadzili poprzednio aptekę w Strzelnie. Obaj aptekarze byli członkami Bydgoskiej Izby Aptekarskiej i Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego. Po przejęciu lokalu, właściciele zachowali jego poprzednią nazwę z tym, że w języku polskim brzmiała ona "Apteka pod Lwem".

Rok 1939 zastał aptekę w pełni zaopatrzoną w leki i materiały opatrunkowe. Podczas działań wojennych nie została ona uszkodzona i była bez przerwy czynna pod kierownictwem właścicieli aż do czasu przejęcia jej przez władze niemieckie. Zarząd nad upaństwowioną apteką przejął wówczas dr chemii Georg Kubisch, a w 1940 roku jej nazwa została zmieniona na "Hindenburg Apotheke" W roku 1945, w przeddzień zajęcia Bydgoszczy przez wojska radzieckie, dr Kubisch oddał klucze od apteki właścicielowi, a sam opuścił miasto. W czasie przejścia Armii Czerwonej przez Bydgoszcz, apteka została splądrowana i poważnie zniszczona. Jednak wkrótce wznowiła działalność, tym razem pod nazwą "Apteka pod Lwem".

W 1949 roku zmarł jej dotychczasowy właściciel, P. Umbreit, lecz aptekę dalej prowadzili jego spadkobiercy.

W 1951 roku apteka została upaństwowiona i kontynuowała działalność pod nazwą "Apteka społeczna nr 12". Brała ona udział we współzawodnictwie pracy i otrzymała wiele nagród oraz wyróżnień indywidualnych, a także zbiorowych. W 1953 roku apteka została poddana gruntownemu remontowi ze względu na zniszczenia, jakim uległa w czasie wojny, a także z uwagi na stale powiększającą się czynność apteki.